Przez bardzo długi czas myślałam, że nie mogę mówić tego, co myślę. Wiedziałam dokładnie, co mi przeszkadza – świat „sztuki wysokiej”, jego mechanizmy oparte o późny kapitalizm, żerowanie systemu na kreatywności artystów. Dla mnie sztuka była dosłownie tym, co nie raz ocaliło mi życie w mniej lub bardziej dosłownym tego słowa znaczeniu. Nauczyła mnie zachwytu i uważności, nie tylko do siebie, a do świata w ogóle. To dzięki sztuce jestem dzisiaj sobą i nie powiem – bardzo tą mnie lubię.

Wszystko, co robię, kręci się wokół tworzenia nowego świata sztuki, w którym można poczuć się jak w domu. Na tej stronie poczytasz trochę o tym, co myślę o różnych sprawach i co robię, by artyści mogli swobodnie tworzyć, a my – cieszyć się ich sztuką.